ditadresje.com
Poep-gate en the quest naar het vissengat
Tye is bijna zindelijk. Bijna dus. Ik vermoed dat hij het al een tijdje kan, maar het eigenlijk gewoon nog niet wil. En dat vinden wij prima.
Zindelijkheid trainen (tijdens een verbouwing, verhuizing en de eerste maanden van het grote-broer-schap) leek ons niet echt zinvol gezien de kans op recidief.Vanmiddag kromp Tye zo nu en dan letterlijk ineen. Een pips snuitje, weinig praatjes. Buikkrampen. Geen koorts of andere ziekteverschijnselen. Oorzaak: het niet kunnen/ willen poepen.
Krampen en tranen icm een (tijdelijk) bekoelde peperkoekliefde. Niet handig.
Ook de magic 'de mol die wilde weten wie er op zijn kop had gepoept-kaart' bleek ontoereikend. En daar sta je dan met je pedagoocheldoos...Huilende Tye en ik. Samen op het logeerbed bij oma Maria.
Er moest een verhaal komen dat het volkomen logisch zou maken, liefst zelfs glorieus, dat er gepoept ging worden.Aldus geschiedde...
Een kleine jongen had een heel leuk poepje tussen zijn billen. Ze hadden samen de grootste lol.
Ze gingen naar de speeltuin, het zwembad en waren de hele dag samen. Het poepje had het reuze naar zijn zin.
Hij vond het alleen ontzettend jammer dat hij niet wist hoe zijn leuke vriendje er eigenlijk uit zag.
Daarom vroeg het poepje of hij uit de billen van het jongetje mocht.
De kleine jongen maakte zijn poepje graag blij en beloofde hem om in zijn luier te poepen.
Maar daar werd het poepje niet blij van. Want poepjes in een luier hebben pech, die verdwijnen in de kliko.
Het poepje wilde in de wc! Dan zou hij eerst kunnen zien hoe de kleine jongen eruit zag.
En daarna, met een heeeele lange glijbaan, vertrekken naar een groot zwembad.
Een zwembad waar zijn vriendjes ook zouden zijn....
Da's een ander zwembad dan mijn zwembad hè mama ...Jah, een poepjeszwembad. Oooh.Het verdriet van Tye was over, we konden weer naar de huiskamer.
De volgende kramp hebben we aangegrepen!
Als een semi-verloskundige, heb ik mijn ontzettend dappere zoon door de bevalling geloodst.
Het ei (de tennisbal) werd gelegd (en uitgezwaaid). Glorie!Dus. Maar dat terzijde.
Vanavond toen ik Tye naar bed bracht, evalueerden wij de dag en uiteraard ook poep-gate.
Tye vond dat hele poepen eigenlijk maar een beetje een achterhaald concept.
Dus ik uitleggen wat poep is en dat iedereen poept.
Hij was niet overtuigd, maar ik had hem bijna om.
Om het nog gekker te maken gooide ik visjes in de strijd. Echt, zelfs visjes poepen!
Vissen kunnen niet poepen mama, want vissen hebben helemaal geen billen.
Uuuuhm nee, maar wel een poepgat. (hellup!)Mijn zondagochtend staat dus in het teken van het vinden van een vis, met een poepgat.
Mooi man. Opvoeden.
(Ik zeg je, van de eerste googlepoging werd ik niet vrolijk. Geen plaatje dus bij dit verhaal.)
marieke
28 nov 2010 14:23Ik zeg hulde aan de oneindige fanatasie van mama!!!
In tijden van oorlog en poep stress is elk verhaal geoorloofd.
Zit er trouwens copywright op, anders noteer ik hem alvast, ge wit mar noit!
mariekes
28 nov 2010 14:25Ik moet nooit gaan schrijven............al die schrijfvouten.
Is ut nie copyright?
Wilde mezelf graag even corrigeren.
Tante Es
28 nov 2010 15:10Mooi verhaal! Ik hoop dat het Tye helpt.
Dikke knuffel,
Esther