ditadresje.com
Bananen smurrie
Tye heeft een week of 3 geleden besloten dat hij niet meer in de box wil liggen terwijl wij eten.
Die beslissing heeft een aantal veranderingen te weeg gebracht. Er verscheen een kinderstoel en de maaltijden worden tegenwoordig verticaal ipv horizontaal genuttigd. Tye heeft een heus oefenbestekje gekregen en lepelt zelfstandig volle lepels lucht naar binnen. Af en toe heeft hij geluk, dan ligt er zomaar wat water op zijn lepel. Meestal zijn dat de momenten waarop Tjarko of ik de lepel besturen. Tye lijkt inmiddels de link te hebben gelegd tussen eten en zijn knalrode babybestek. Hoe gemakkelijk is het om een kind blij te maken!?
Om het allemaal nog wat spannender (en natter) te maken geven we soms ook een slokje water uit een theeglas. Moeders heeft namelijk een boek gelezen en is sindsdien vast besloten om (in ieder geval een serieuze poging te doen om) Tye te leren drinken uit een glas ipv uit een tuitbeker. Tye ontvangt het glas meestal met open armen en helpt zelf mee om het naar zijn mond te brengen. Hij lijkt het leuk te vinden om met zijn nieuw verworven tandjes (het zijn er inmiddels 2) tegen het glas aan te tikken en het koude water in zijn mond te voelen. Soms worden er zowaar een paar echte slokken gedronken. Als hij het beu is wordt het redelijk snel een natte boel, wat er in loopt, loopt er net zo vlot weer uit. Maar zoals het boek voorspelde, hij verslikt zich niet en het gaat steeds beter.
Volgende week is Tye al een half jaar oud en dus mag er aan vast voedsel gedacht worden. Gisterenmiddag tijdens de lunch hebben Tjarko en ik Tye voor de eerste keer blootgesteld aan een heus stukje banaan. Humor (om te lachen) Tye heeft het stompje banaan bevoeld, naar zijn mond gebracht (zoals hij dat met alles doet), er vreemd naar gekeken en het vervolgens op vreselijke wijze mishandeld. Het stompje werd genadeloos gevierendeeld door een paar kleine vingertjes. De banaan liet zich niet kennen en reageerde daarop met een heuse gedaante verandering. Binnen no-time van een stevige, vaste banaan naar een slijmerig hoopje substantie. Tye stopte dat natuurlijk ook weer in zijn mond, maar wist het nog niet op waarde te schatten. Lang leve de zwaartekracht; je weet in ieder geval waar je het moet zoeken...
Vandaag nieuwe ronde! Tye vs. banaan; The battle continues...
Tante Es
09 mei 2008 19:10Nou, ik ben erg benieuwd hoe het is gegaan met de battle. :-) Hopelijk kan ik de nieuw verworven tandjes het komend weekend bewonderen.