ditadresje.com
Prut-prut
...en plotseling had Tye een mening. Of we hem verstaan is een tweede, maar iedereen mag hem horen. De aanleiding voor de monoloog is meestal een beperking die wij, vervelende ouders die we zijn, Tye opleggen. "Nee, niet tegen het dunne glas van die antieke boekenkast rammen", "Nee, niet met je hoofd eerst van de trap naar beneden..." Heel flauw dat dat allemaal niet mag en dus reden voor een (o, zo grappige) klaagzang. Hele conversaties, gecomplimenteerd met een pruillipje hier en daar. Zo lang de reactie van onze kant niet bevredigend en/ of serieus is, wordt de boodschap herhaald tot dat wel het geval is. De lucht klaart overigens snel op als we (in grote mensen taal) deel gaan nemen aan het gesprek. Ach, nog maar een jaar of 2 gokken of we hetzelfde gespreksonderwerp hebben. :-)